Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/1148 E. 2010/2396 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2007/1148
Karar No
2010/2396
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların gece sayılan bir saatte evin balkon kapısından girip hırsızlık yapmaları biçimindeki oluşta, eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 116/1-4, 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğundan, ilgili Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. 14.10.2005 günlü talimat tutanağının birinci sayfasında katip imzası eksik ise de, oluşa, dosya içeriğine, yakınanın sanıklardan birini teşhis etmesi ve yakınanın evinden çalınan oğluna ait kimliğin sanıkların üzerinden elde edilmiş olmasına, kollukça tutulan tutanakların içeriğine göre sonuca etkili görülmediğinden ve sanıklar hakkında 143/1. maddenin uygulanması sırasında, hesap hatası sonucu eksik ceza verilmesi ise, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin cümlenin sonuna “5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesindeki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar sürdürülmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/1148, K. 2010/2396, T. 10.03.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2007-1148-e-2010-2396-k-7c3f7e71b41f