Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/20243 E. 2010/12978 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2006/20243
- Karar No
- 2010/12978
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine, gerekçeli kararda ise Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşüne yer verilmeyerek aynı yasanın 230/1-a. maddesine aykırı davranılması, 2-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerektiği, sanığın yer göstermesi üzerine suça konu mobiletin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 168/1. maddesinin koşulları oluşmasına karşın yazılı biçimde yapılan değerlendirmede dikkate alınmaması, 3-Sanığın, pencere demirine bağlı mobiletin sağlam ve dayanıklı kilit zincirini keserek yaptığı hırsızlık eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddesinde tanımlanan suça uyduğu ve 5395 sayılı Yasanın 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında; taraflara yöntemince uzlaşma teklif edilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, 4-Sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5- Sanığın eylemine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 522/1,55/3,59/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 168/1,143/1, 31/3; 151/1,31/3. maddeleriyle 5395 sayılı yasanın 24. maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, uzlaşma hükümlerinin uygulanması halinde 5237 sayılı yasanın, aksi halde uygulamaya göre sanık hakkında lehe yasanın belirlenmesi gerekliliği, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 07.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.