Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/15464 E. 2010/2612 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2006/15464
Karar No
2010/2612
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan karar tarihinin yerinde Mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. Hükmolunan cezaların tür ve süresine göre, sanıklar savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE, Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık ... hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanıklar yararına yasa belirlenirken, hükmün gerekçesinde 765 sayılı TCY'sına göre yapılacak uygulamanın denetime olanak sağlayacak şekilde gösterilmemesi, 2- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 35/2.maddesinin uygulanması sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 2/4 oranında indirim yapılması, 3- Önceden verdikleri karar doğrultusunda suçu diğer sanık ...'le birlikte gerçekleştiren sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 37.maddesi yerine 39.maddesiyle hüküm kurulması, 4- 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması, 5- 5237 sayılı TCY’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. Maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 23.2.1938 günlü 1937/23-1938/9 sayılı,Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı halde; 5237 sayılı TCY sanıklar yararına kabul edilip buna göre uygulama yapıldığı halde, sanık ... hakkında verilen hapis cezasının aynı Yasanın 50/1-a maddesi uyarınca paraya çevrilmesi yerine, 647 sayılı Yasanın 4.maddesiyle çevrilmesi suretiyle karma uygulama yapılması, 6- 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58. maddesinin 6-7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden sanık ... hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, 7- Sanık ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 16/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/15464, K. 2010/2612, T. 16.03.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2006-15464-e-2010-2612-k-d2789d5191e8