Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/10606 E. 2010/3300 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre, hırsızlık ve mala zarar verme eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak biçimde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 2-) Yakınana ait aracın kelebek camı kırılıp kapı açılarak içeri girildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun anahtarla ya da diğer bir aleti anahtar gibi kullanarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan, lehe yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi yerine, aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile değerlendirme yapılması, 3-) 765 sayılı TCK’nun 81/1-2 ve 522. maddelerinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için, aynı suçtan mükerrir kabul edilen sanığın önceki ilamlarının yerine getirilme tarihlerini içeren onaylı suretlerinin getirtilmesi ve denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4-) Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 522(koşullarının bulunması durumunda), 81/1-2(koşullarının bulunması durumunda), 59. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 62; 151/1, 62. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında; 5271 Sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek lehe olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.