Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/1204 E. 2025/11716 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/275 Esas, 2018/396 Karar KARAR : Kabul Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşürüldü: I. DAVA Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ..., ... ... Mahallesi 2207 nolu parselin ifrazı sonrası oluşan 3173 nolu parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; takdir edilen bedelin çok düşük olduğunu, taşınmazın niteliği ve konumu itibari ile m²sinin 700,00 TL civarında olduğunu ileri sürmüştür. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 09.12.2014 tarihli ve 2014/371 Esas, 2014/1134 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal alınan taşınmazların imar durumlarına ilişkin belediyeden alınan ilk yazıda imar parseli oldukları belirtildiği hâlde, ikinci yazıda kadastral olduklarının belirtildiği, bu yazılar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yazılan üçüncü yazıda ise emsallerin kadastral olduğunun belirtilmesine rağmen gerekçesi açıklanmadan hükme esas alınan raporda emsallerin imar parseli kabul edidiği, üstelik emsallerden 706 parsel sayılı taşınmazın satış aktinde davalının (temsilci sıfatı ile) taraf olduğu, 772 parsel sayılı taşınmaz satışının ise anonim şirkete yapılan özel nitelikli satışı olduğu gözetildiğinde yeterli, inandırıcı, somut gerekçelere dayandırılmadan ve bilimsel olmayan yöntem ile değer biçen bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin 07.06.2018 tarihli ve 2017/275 Esas, 2018/396 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı değerlendirmeler içerdiğini, dava konusu taşınmaza piyasa değerinin çok üstünde değer takdir edildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir. 2. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Dosyada bulunan bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. 3. Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Davacı idare harçan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 22.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.