Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2024/10552 E. 2025/6575 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/298 Esas, 2019/330 Karar KARAR : Kabul Taraflar arasında görülüp kesinleşen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen hükmün tavzihi istemine ilişkin Mahkemece talebin reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, kesinleşen kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen hükmün tavzihi isteminin reddine yönelik Mahkemenin 26.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir. Davacı idare tarafından fazla depo edilen ve iadesine karar verilen bedelin hükümde hatalı gösterilmesi bozmayı gerektirir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, tavzih isteminin reddine ilişkin ek kararın düzeltilerek onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, 2. Mahkemenin 26.07.2024 tarihli ek kararının birinci fıkrasının hükümden tümüyle çıkartılması, yerine "Davacı idare vekilinin tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin (B) harfi ile gösterilen alt bendinde yer alan "860,71" sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine "5.078,10" sayısının yazılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle ek kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.