Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2026/2722 E. 2026/8770 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3712 Esas, 2025/2482 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan verilen 08.05.2019 tarihli mahkumiyet hükmünün Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesinden sonra anılan karara direnme yetkisi olmayıp, kanunen uyma zorunluluğu bulunan Birecik 4. Asliye Ceza Mahkemesince bozma kararı doğrultusunda 21.05.2025 tarihli karar ile beraat hükmü kurulduğu, somut olayda hükmün gerekçe içermemesi ve hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması hallerinden birinin bulunmamasına ve Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-(e-f) maddelerinde düzenlenen durumların söz konusu olmamasına rağmen kararın hukuka aykırı olarak bozulup İlk Derece Mahkemesine gönderildiği, bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, bu şekilde verilen hükmün ilk derece mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde tarafların temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağı, bu itibarla mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kurulan yeni hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyizen incelenmesinin Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olduğu gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Sanığın mahkumiyetine dair Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2019 tarihli ve 2018/813 Esas, 2019/133 sayılı Kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2020/1556 Esas, 2022/884 sayılı Karar ile sanık adına olan POS cihazlarının suç tarihi itibarıyla hangi adreslerde kurulu olduğunun tespiti için ilgili bankalardan iş yeri üyelik sözleşmelerinin ve eklerinin dosya arasına temininin sağlanmadan, suça konu POS cihazları ile suç tarihleri arasında işlem yapan kişilerin kimler olduğunun ilgili bankalardan sorulup bu kişilerden yüksek meblağlı işlem yapan kişilerin arasından resen belirlenecek yeterli miktarda kişinin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmadan, dosyada mevcut vergi tekniği ve vergi inceleme raporları ile POS cihazlarında suç tarihleri arasında yapılan işlemler ve mevcut dosya kapsamı nazara alınarak, sanığın iddia olunan tarihler arasında tefecilik yapıp yapmadığı hususunda Sayıştay emeklisi, banka uzmanı ve vergi uzmanından oluşacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden bilirkişi raporu alınmadan, tüm bu hususların neticesine göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ayrıca varılan sonuç ile buna ilişkin delillerin dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurulmak suretiyle neler olduğu karar yerinde ayrıntılı olarak gösterilmeden hüküm kurulduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmesi sonrasında, Birecik 4. Asliye Ceza Mahkemesince söz konusu bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde 21.05.2025 tarihli ve 2024/83 Esas, 2025/158 sayılı Karar ile sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 2023/2-e maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 18.09.2025 tarihli ve 2025/3712 Esas, 2025/2482 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Dosya kapsamına göre sanık tarafından işlenen suçun sabit olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Birecik 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2026 tarihinde karar verildi.