Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/2261 E. 2026/2079 K. – Tefecilik

Konu: Tefecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2261
Karar No
2026/2079
Karar Tarihi
Konu
Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3392 Esas, 2024/3389 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.10.2024 tarihli ve 203/6741 Esas, 2024/10643 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 11.12.2024 tarihli ve 2024/3392 Esas, 2024/3389 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçun sabit olmasına rağmen hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ve resen nazara alınacak hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi gereği İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2025/2261, K. 2026/2079, T. 12.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2025-2261-e-2026-2079-k-f55b7f8fc014