Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/1975 E. 2025/11459 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2018/355 Esas, 2019/64 Karar SUÇLAR: Zimmet (tüm sanıklar hakkında), nitelikli dolandırıcılık (sanıklar ...ve ... hakkında) HÜKÜM: Beraat katılan Hazine vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İncelenmeksizin iade, temyiz isteminin reddi, onama, idari para cezası verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.02.2019 tarihli ve 2018/355 Esas, 2019/64 sayılı Karara yönelik, katılan Hazine vekili, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yasa yoluna başvurulması üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği, Dairemizin 23.05.2023 tarihli ve 2021/14963 Esas, 2023/6622 sayılı incelenmeksizin iade Kararı sonrasında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 04.04.2024 tarihli ve 2023/1695 Esas, 2024/991 sayılı Kararı ile O yer Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf talebi ile Hazine vekilinin 21.03.2019 tarihli dilekçesindeki davanın reddi hükmüne ve karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik istinaf taleplerinin kesin olarak karara bağlandığı, Bölge Adliye Mahkemesinin anılan kararına yönelik Hazine vekilinin 08.05.2024 tarihli temyiz isteminin de 11.09.2024 tarihli ek karar ile değerlendirilerek reddedildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma hakkının olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, vekilinin bu suç yönünden sanıklar ...ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin Hazine vekilinin 21.03.2019 tarihli dilekçesi kapsamında sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükümlerine, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin ise müvekkilleri hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik vekalet ücretine hasren vaki temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Aynı vekille temsil edilen sanıklar yararına tek vekalet ücreti hükmolunmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekili ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA 23.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.