Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/1484 E. 2026/5950 K. – İcrai Davranışla

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1478 Esas, 2024/1353 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2024 tarihli ve 2024/11 Esas, 2024/225 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir.

B. İstinaf Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.10.2024 tarihli ve 2024/1478 Esas, 2024/1353 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın katılanın vekilliğini üstlendiği halde davayı takip etmediğine, dava takip edilmediğinden, deliller bildirilmediğinden, gerekli araştırma ve inceleme mahkemeden istenmediğinden davanın katılan aleyhine sonuçlandığına, katılanın mahkeme masrafları ile vekalet ücreti ödemek zorunda kaldığı gibi alabileceği tazminatlardan da mahrum kaldığına ve kararın bozulması istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında katılanın isminin ''...'' yerine ''...'' şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.