Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/8484 E. 2026/3891 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/172 Esas, 2022/648 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2021 tarihli ve 2021/153 Esas, 2021/504 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf Katılan Hazine vekilinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde 23.03.2022 tarihli ve 2022/172 Esas, 2022/648 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Eksik incelemeyle ve soyut iddialar dışında hiçbir delil bulunmamasına karşın beraat kararının kaldırılarak mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.03.2026 tarihinde karar verildi.