Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/6426 E. 2025/11347 K. – Zimmet

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2020/285 Esas, 2020/446 Karar SUÇ: Zimmet HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Covid-19 salgını sebebiyle 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve 29.04.2020 tarihli, 2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile tüm adli sürelerin 13.03.2020 tarihinden itibaren 15.06.2020 tarihine kadar durdurulduğu nazara alındığında, 16.03.2020 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik 22.06.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2019 tarihli ve 2016/6 Esas, 2019/390 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir.

B. İstinaf Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 2020/285 Esas, 2020/446 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında verilen kararın açıkça hukuka aykırı olduğuna ve hakkaniyet ilkeleri ile örtüşmediğine, dosyadaki bilirkişi raporlarına göre atılı suçun işlendiğinin sabit olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2025 tarihinde karar verildi.