Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/11006 E. 2025/9494 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/881 Esas, 2024/1220 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın yüklenen suçtan beraatine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli ve 2018/576 Esas, 2019/666 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 43/1-2, 62... /2. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. B. İstinaf 1-Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2019/5629 Esas, 2020/1650 sayılı Kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın tefecilik suçundan beraatine, 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir. 2-Dairemizin 19.03.2024 tarihli ve 2021/12996 Esas, 2024/3083 sayılı Kararı ile eksik inceleme nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi Kararının bozulmasına karar verilmiştir. 3-Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.09.2024 tarihli ve 2024/881 Esas, 2024/1220 sayılı Kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Suçun unsurları oluştuğu halde eksik inceleme ile beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında, hükmün verildiği celseye iddia makamını temsilen katılan Cumhuriyet savcısının adı, soyadı ve sicil bilgileri gösterilmeyerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanaun) 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir. Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaatinin usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde karar verildi.