Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/4782 E. 2024/9992 K. – Zimmet

Konu: Zimmet

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4782
Karar No
2024/9992
Karar Tarihi
Konu
Zimmet

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/571 Esas, 2022/760 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1) Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/205 Esas, 2021/68 sayılı Kararı ile zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca sanığın beraatine hükmedilmiştir. 2) Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2021/571 Esas, 2022/760 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, Türk Ceza Kanunu'nun 257 ve 155. maddeleri tartışılmadan, uzlaştırma hükümleri uygulanmadan zimmet suçundan beraat kararı verilmesinin ve istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2023/4782, K. 2024/9992, T. 07.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2023-4782-e-2024-9992-k-f5c42afcffe2