Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/2595 E. 2023/7938 K. – Rüşvet Vermeye

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/117 E., 2021/70 K. ŞİKÂYETÇİ : İçişleri Bakanlığı adına Emniyet Genel Müdürlüğü SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2021 tarihli ve 2020/117 Esas, 2021/70 sayılı Kararının, şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, sanığa yüklenen rüşvet vermeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre doğrudan zarar görmeyen, 3628 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kamu görevlisi olmayan sanık yönünden ilgili kamu kurum veya kuruluşu da sayılmayan İçişleri Bakanlığının katılma hakkı olmadığı, şikayetçi vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2023 tarihinde karar verildi.

...