Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/2409 E. 2025/5636 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/80 Esas, 2015/261 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazine ile Tarım ve Orman Bakanlığının kanun yoluna başvurma haklarının bulunması ve hükümlerin vekilleri tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun değişiklik öncesindeki 18. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Hazinenin, 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 18/2. madde ve fıkrası gereği adı geçen Bakanlığın başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandıkları gözetilerek yapılan incelemede; 1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; 10.09.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda, isnat edilen zimmet miktarının çoğunluğunu oluşturan ve kayıtlarda kooperatif araçları için gider olarak görülen mazot alımlarına dair faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığının özel uzmanlık gerektirdiğinin ayrıca bahsi geçen araç giderlerinin kooperatifin iş kapasitesine, araçların yaptığı kilometreye, eskiliğine veya yeniliğine göre değişebileceğinin, bu durumun tespitinin konusunda uzman teknik bilirkişiler marifetiyle mahallinde yaptırılabileceğinin belirtildiği, aynı konunun araçlar için yapılan yağ, lastik ve akü masrafları için de geçerli olduğu, benzer hususa soruşturma aşamasında temin edilen bilirkişi raporunda da yer verildiği, bu haliyle Mahkemece eksik inceleme sonucu hükme elverişli olmayan bilirkişi heyet raporuna dayanılarak kararlar verildiği ancak sanıkların savunmalarına ve dosya kapsamındaki beyanlara göre kooperatifin işleriyle fiilen kooperatif başkanı olarak görev yapan ve bu ilam ile hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine karar verilen sanık ...'in ilgilendiği, bu hususun adı geçen sanık tarafından hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasında alınan savunmalarında açıkça bildirildiği dolayısıyla suç tarihlerinde kooperatif yönetim kurulu üyeleri olarak görev yapan diğer sanıkların iddia konusu eylemler sabit olsa dahi sorumluluklarının bulunmadığı ve haklarında verilen beraat kararlarının sonucu itibarıyla doğru olduğu nazara alınarak açıklanan husus sonuca etkili görülmemiştir. Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde ise; Sanıklardan ...'in 14.03.2018, ...'in 06.08.2022, ...'ın 06.03.2024 ve ...'ın 18.10.2024 tarihlerinde hükümlerden sonra öldüklerinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıtlarından tespit edilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 sayılı Kararı da gözetilerek sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkındaki kamu davalarının ölüm nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.