Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/184 E. 2025/748 K. – Rüşvet Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/855 Esas, 2021/137 Karar KATILANLAR : Hazine, ..., ..., ..., ... SUÇ : Rüşvet verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2019/5 Esas, 2020/2 sayılı Kararı ile sanığın rüşvet verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmolunmuştur. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/855 Esas, 2021/137 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Hazine vekili, sanık müdafii, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan beraat kararı verildiğine, verilen kararın haksız olduğu gibi usul kurallarına da aykırı olduğuna, usul ve yasaya aykırı olarak tahsis edilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Müvekkilinin duruşmalarda kendisini avukatla savunduğuna, müvekkili hakkında iki suçtan beraat kararı verilmesine rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının vekalet ücreti açısından düzeltilerek onanması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, böylece yüklenen tüm suçlardan beraat etmediği ve avukatlık hizmetinin bölünemeyeceği hususları nazara alınarak, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Genel Hükümlerinin 14/4. maddesi uyarınca lehine vekalet ücreti takdirinin mümkün görülmediği gibi sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, katılan Hazine vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.