Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/12398 E. 2024/3828 K. – Tefecilik
Konu: Tefecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/12398
- Karar No
- 2024/3828
- Karar Tarihi
- Konu
- Tefecilik
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2377 Esas, 2020/233 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak tefecilik suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Tebliğnamede adına yer verilen ... hakkında kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine dair 16.03.2020 tarihli ek Karara yönelik bir temyizin bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1.Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2018 tarihli ve 2015/86 Esas, 2018/604 sayılı Kararı ile sanığın yüklenen suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmedilmiştir. 2.Katılan Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/2377 Esas, 2020/233 sayılı Kararı ile sanık hakkında verilen beraat hükmünün kaldırarak sanığın tefecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanık ile şikayetçi arasındaki ilişkinin ödünç para alışverişi ve hukuki ihtilaf niteliğinde olduğuna, şikayetçi ve yakınlarının beyanlarına itibar edilerek mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 241/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.Dosya kapsamına göre suç tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında bahse konu suçtan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.