Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2020/4751 E. 2023/7009 K. – Zincirleme Basit

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/1 Esas, 2015/7 Karar SUÇ : Zincirleme basit zimmet HÜKÜM : Beraat Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2013/1 Esas, 2015/7 sayılı Kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Tebliğnamede hakkında görüş bulunan sanık ... hakkında verilen karar yönünden temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmıştır. Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanık hakkında açılan kamu davasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'ın katılma hakkı olmadığı gibi mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrasınca resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, ...'ın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.