Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2017/4241 E. 2019/1987 K. – Görevi Kötüye

Konu: Görevi Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2017/4241
Karar No
2019/1987
Karar Tarihi
Konu
Görevi Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 günlü ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu ve 14/06/2011 günlü sanıklar aleyhine temyiz bulunmayan hükmün Dairemizin 17/12/2013 günlü ilamıyla kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmesi nedeniyle de sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin "Sanıkların kamu görevini üstlenmesinden kaynaklanan hak ve yetkilerini ihmal suretiyle kötüye kullanarak suç işlemeleri nedeniyle TCK 53/5 maddesi uyarınca verilen cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan 75 gün süreyle 53/1-a maddesindeki tarif edilen sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılmasına" şeklindeki bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2017/4241, K. 2019/1987, T. 13.02.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2017-4241-e-2019-1987-k-387998dcfa54