Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/5891 E. 2012/6387 K. – Rüşvet Almak
Konu: Rüşvet Almak
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/5891
- Karar No
- 2012/6387
- Karar Tarihi
- Konu
- Rüşvet Almak
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet almak HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın rüşveti tanımlayan 252/3. maddesinde "rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır" denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken bir işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının rüşvet suçu kapsamından çıkarıldığı, Somut olayda, ... Belediyesi tarafından .... Finansal Kiralama Şirketi adına kurulacak olan akaryakıt istasyonu için 16/06/2009 gün ve 109 sayılı yapı kullanma izin belgesi verilmesi ve sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan ek temyiz dilekçesi ekindeki bilirkişi raporu da nazara alınarak bu rapor ve ekleri getirtilip söz konusu yapı kullanma izin belgesinin verilmesi için yasal koşulların bulunup bulunmadığı araştırılarak, suça konu paranın sanığa 5237 sayılı Yasanın 252/3. maddesi anlamında kamu görevlisine görevinin gereklerine aykırı olan bir işi yapması için verilip verilmediği hususu hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Mağdur ...'da olayın başından itibaren sanığa rüşvet vermek iradesinin bulunmadığı, rüşvet teklifinin mağdur tarafından kabul edilmemesi ve sanığın yakalanması için yapılan anlaşmanın da serbest irade ürünü olmaması nedeniyle rüşvet anlaşmasının oluşmadığı nazara alındığında sanığın eyleminin rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında anılan Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması, Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.