Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/5282 E. 2013/2140 K. – Görevli Memura

Konu: Görevli Memura Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2012/5282
Karar No
2013/2140
Karar Tarihi
Konu
Görevli Memura Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevli memura direnme HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: CMK'nın 230/1. maddesi gereğince hükmün gerekçe bölümünde, sanığın lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, bu kapsamda, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin belirlenmesi, ulaşılan kanıya göre sanığın sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak bunun nitelendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun saptanması gerekirken; tanıklar ..., ... ve ...'ın beyanları ile katılan ve diğer tanıkların beyanları arasında çelişkiler bulunması karşısında hangi tanık beyanının hangi nedenle diğerine üstün tutulduğu, tanık ...'in beyanları nazara alınarak TCK'nun 29. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı ve sanığın Karakolda iken tehdit içeren sözleri söylediğinin belirtilmesi karşısında eylemin kamu görevlisini tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde gerekçeleri ile tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Kabule göre de; Silinme koşulları oluşmuş sabıka kaydı olan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "sabıkalı geçmişi, sanığın kişiliği dikkate alınarak" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/5282, K. 2013/2140, T. 21.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2012-5282-e-2013-2140-k-ca2fbc2c73a3