Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/2127 E. 2012/5053 K. – Teselsülen Basit
Konu: Teselsülen Basit Zimmet
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/2127
- Karar No
- 2012/5053
- Karar Tarihi
- Konu
- Teselsülen Basit Zimmet
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Teselsülen basit zimmet HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'nun atılı suçtan mahkümiyetlerine, sanıklar ... ve ...'in ise müsnet suçtan beraetlerine dair hükümler Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Hükmolunan sonuç ceza miktarı itibariyle koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiin vaki duruşma isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına ve sanık ... hakkında verilen beraet hükmünün gerekçesine yönelik bir temyizi bulunmayan müdafiin beraet hükmünü temyizde hukuki menfaati bulunmadığı cihetle talebinin reddiyle, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında verilen beraet hükmü ile sanıklar ...ve ... haklarında kurulan mahkümiyet hükümleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ...'e CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca atanan müdafiin hükmü yasal sürede ve imzasını taşıyan dilekçe ile temyiz ettiği tespit edildiğinden, bu sanık yönünden yöntemine uygun bulunmayan temyiz talebinin reddine dair görüş içeren tebliğname düşüncesine iştirak edilmediği gibi sanıklar ...ve ...'nın nüfus kayıtlarının celbine karar verilerek, duruşmada okunduğu belirtilmesine rağmen kayıtların dosyada mevcut olmadığı anlaşılmış ise de, UYAP sisteminden temin edilen kayıtlar dosyasına konulduğundan anılan eksiklik bozma sebebi yapılmamış ve suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması da karşı temyiz bulunmadığından bozma konusu edilmemiştir. Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde; Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükmü ile sanık ... hakkında kurulan beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin konusunu ve karşılığını oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceğinin ve ayrıca beraetine karar verilen ve kendi kusurundan ileri geldiği saptanan masrafı da bulunmayan sanık ... aleyhine müsadere hükümlerinin uygulanamayacağının ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinde gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeni bir yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hükümlerden "sanık ...'nun tek başına zimmetine geçirmiş olduğu 3045 YTL.nin suç tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle birlikte 5237 sayılı TCK.nun 55/1 maddesi gereğince sanık ...'dan müsaderesine, sanıklar ... ve ...'in iştirak halinde zimmetlerine geçirmiş oldukları 9766 YTL.nin suç tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte 5237 Sayılı TCK.nun 55/1 maddesi gereğince sanıklar ... ve ...'ten müsaderesine” ilişkin cümlelerin ve mahkeme masraflarının sanık ...'den de alınmasına dair kısmın hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.