Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/877 E. 2011/2297 K.

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma ve atılı ırza geçme eyleminin ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2010 gün ve 2010/165 Esas, 2010/192 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Kaçırıp alıkoyma suçundan lehe Yasa denetime olanak verecek şekilde bozma ilamında belirtilmesine rağmen hüküm yerinde gösterilmemiş ise de sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 109/2, 3, 5 ve 53. maddelerine uyan suçu oluşturacağı ve orantılılık ilkesi nazara alınarak en lehe uygulama yapılması halinde dahi 5237 sayılı TCK.nun aleyhe sonuç doğuracağı gözetildiğinde bu suçtan verilen mahkümiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Oluşa uygun kabule göre sanığın üzerine atılı ırz ve namusa tasaddide bulunma suçuna 765 sayılı Yasanın 416/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihinden itibaren inceleme gününe kadar anılan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.