Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/14241 E. 2013/150 K. – Rüşvet Vermeye

Konu: Rüşvet Vermeye Ve Göçmen Kaçakçılığına Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2011/14241
Karar No
2013/150
Karar Tarihi
Konu
Rüşvet Vermeye Ve Göçmen Kaçakçılığına Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet vermeye ve göçmen kaçakçılığına teşebbüs HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkümiyetine Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile değişik TCK'nın 252. maddesi ile 25/07/2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 79. maddesi hükümleri de gözetilerek yapılan incelemede; 25/07/2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 79'uncu maddesinin birinci fıkrasının sonuna eklenen “Suç, teşebbüs aşamasında kalmış olsa dahi, tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenlemenin suç tarihine nazaran sanık hakkında uygulanmasının olanaklı bulunmadığı, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/05/2011 gün ve 2010/8-204-2011/39 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; 6008 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önce TCK’nın 79. maddesindeki düzenlemeye göre göçmen kaçakçılığı suçu, bir kalkışma suçu olmadığından genel hükümler çerçevesinde, koşullarının varlığı halinde bu suç yönünden teşebbüs hükümlerinin uygulanması mümkün olduğundan tebliğnamede teşebbüsün olanaklı olmadığından bahisle eleştiri öneren düşünceye iştirak edilmemiştir. Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 10/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2011/14241, K. 2013/150, T. 10.01.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2011-14241-e-2013-150-k-0c8c92f1dbc0