Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/14205 E. 2012/12987 K. – Rüşvet Vermeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında da 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi ile 2/3 oranında indirim yapılması karşısında, hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 252/4. maddesinin sanık lehine olmadığı gözetilerek yapılan incelemede; Olay tarihinde şüphe üzerine yapılan kimlik kontrolü sırasında kaçma girişiminde bulunan sanığın yakalanmasına müteakip çantasında ele geçirilen bir adet ruhsatsız tabanca ve bu tabancaya ait mermiler ile bir adet kelebek bıçağından dolayı kendisini yakalayan görevli polis memurlarına işlem yapmamaları için rüşvet teklif ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dolayı sanık hakkında ne gibi bir işlem yapıldığı hususu araştırılmamış ise de, dosya arasında mevcut adli sicil kaydına göre sanığın 19/10/2005 suç tarihinde işlemiş olduğu 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dolayı Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/246 Esas, 2006/15 Karar sayılı ilamı ile mahküm olduğu anlaşıldığından, bu eksiklik sonuca etkili görülmemiş, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.