Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/13141 E. 2013/800 K. – Rüşvet Alma

Konu: Rüşvet Alma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2011/13141
Karar No
2013/800
Karar Tarihi
Konu
Rüşvet Alma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet alma HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Tebliğnamede adlarına yer verilen sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden temyiz bulunmadığı gözetilmiş, sanık ... hakkında rüşvet almak suçundan açılan kamu davasında rüşvet vermeden dolayı sanık sıfatı bulunup müşteki konumunda olmayan ... ve ...'in katılma hakları olmadığından tebliğnamede yer alan bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Hükmolunan ceza tutarı itibariyle koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiin duruşma istemi ile ...'nun ... hakkında rüşvet almak suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyizinin CMUK'nın 317 ve 318. maddeleri uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... müdafiin temyiz itirazları ile sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla; anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince yalnızca 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 53/1-a-b maddelerinde düzenlenen hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre; mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği ve suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 254/2-son cümlesi gözetilmeden kazanç müsaderesine hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 53/5. maddenin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle anılan Yasanın 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren 1 yıl 8 ay süreyle 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına” ibaresi eklenmek ve hüküm fıkrasındaki "ele geçmeyen 500-TL'nin TCK'nın 55/2. maddesine göre müsaderesine" ilişkin bölümün tümüyle çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2011/13141, K. 2013/800, T. 04.02.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2011-13141-e-2013-800-k-64091ec78a04