Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2010/9672 E. 2012/12134 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Beraet, mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyiz isteminin beraet hükümlerine yönelik olduğu belirlenip bu hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede; Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dosya kapsamından son suç tarihinin 2006 olduğu ve infaz aşamasında bu tarihin esas alınması gerektiği anlaşıldığı halde gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak sadece 2001 yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği kabul edilmiş, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri birlikte değerlendirilerek meydana gelen zararın ağırlığı ve suç kastının yoğunluğu da gözetilerek asgari haddin üzerinde ceza tayini gerekirken eylemler ile orantılı olmayacak şekilde alt sınırdan ceza tayini ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında 53/5. madde gereğince cezalarının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar sadece bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt oluşturacak biçimde yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ve mahkemenin takdiri de gözetilerek hükümde yer alan TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Suçların 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında 53/5. maddesi gereğince cezalarının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısı olan 3 yıl 1 ay 15 gün süreyle bu hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.