Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2010/9511 E. 2012/12277 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Beraet, mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Hükmü temyiz eden sanık ... müdafii dışında, katılan vekilinin temyiz isteminin zimmet suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin ise sanık ...'a ilişkin olduğu gözetilerek incelemenin bu sanıklar hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın zimmet suçundan beraetlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık ...'ın nitelikli zimmet suçundan mahkümiyetine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünden koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılması ile 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle yüklenen suçu işlediği anlaşılan oda başkanı sanık hakkında 53/5. maddedeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilirken, uygulama yeri bulunmayan 53/1-d maddesinin hükümde gösterilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan hak yoksunluğuna ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına", yine hükümdeki “TCK'nın 53/5 maddesi gereğince TCK'nın 53/1-d bendindeki hakları cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren 5 yıllık süreyle kullanmaktan mahrumiyetine” ibaresi çıkarılıp yerine “TCK'nın 53/5 maddesi gereğince TCK'nın 53/1-a bendindeki hak ve yetkileri cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren 5 yıllık süreyle kullanmaktan mahrumiyetine” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.