Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2010/2553 E. 2012/10063 K. – Rüşvet Vermeye
Konu: Rüşvet Vermeye Teşebbüs
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/2553
- Karar No
- 2012/10063
- Karar Tarihi
- Konu
- Rüşvet Vermeye Teşebbüs
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanığın yokluğunda verilen hükmün, aynı konutta oturan amcası ...'e tebliğ edildiği ancak ...'in sanığın amcası olmaması ve aynı konutta oturmamaları nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olup, sanığın hükmü 18/11/2008 tarihinde Savcılıkça kendisine yapılan tebliğ ile öğrenmesi nedeniyle sanık müdafiin 24/11/2008 ve 21/11/2008 günlü temyiz ve eski hale getirme talebinin aynı zamanda hükmün temyizi niteliğinde olduğu ve bu talebin reddine ilişkin ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına ve bu karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2008 gün ve 2008/539 sayılı Kararının, CMK'nın 42/1. maddesi hükmü karşısında hukuki değerden yoksun olduğunun kabulü ile kaldırılmalarına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, TCK'nın 35/2. maddesinde "dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” hükmünün bulunup, teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden sadece "takdiren" denilmek suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması, Rüşvete konu paranın TCK'nın 55. yerine 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, Hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesinde değişiklik yapılması karşısında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi de dikkate alınarak mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.