Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2009/2459 E. 2012/6653 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/09/2011 günlü 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması kazanılmış hak niteliğinde olup aleyhe bozma yasağına konu olacağından suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın üzerine atılı zincirleme zimmet suçunda son eylem tarihi kesin olarak saptanmadan lehe yasa tartışmasının yapılması, Sanığın suç tarihlerinde Tanrıvermiş Köyü Sulama Kooperatifi Başkanlığı'nı yaptığı, görev yaptığı dönemde kooperatife ait paraları zimmetine geçirdiği iddiasıyla yapılan yargılamada; 2004 yılında 537 nolu elektrik aboneliğinin bulunduğu Yukarıyazı Mevkii 16.766 nolu kuyuda sarf edilen elektrik için Tedaş tarafından fatura düzenlenmediği ve bu dönemde yapılan harcamanın 2005 yılında fatura edildiği anlaşıldığı halde, 2004 yılı için belirlenen değerleri esas almayıp, yönetim kurulunun 02/07/2005 tarih ve 29 sayılı Kararıyla 2005 yılı için belirlediği değerlere göre hesaplama yapan kontrolör ve bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması, Sanığın yönetim kurulundaki görevi, 20/06/2005 tarihinde yapılan genel kurulda sona erdiği halde, 2005 yılında elde edilen ve elde edilmesi muhtemel tüm gelirin, sanığın görev yaptığı dönemde elde edildiğinin kabulüyle zimmet miktarının fazla belirlenmesi, Kabule göre de; Suç tarihi itibariyle günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü değerlendirildiğinde zimmet miktarı olarak kabul edilen değerin az olduğu gözetilerek lehe Yasanın 765 sayılı TCK'nın 202/1, 80, 219/3, 33. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 247/1, 249, 43, 53/1. maddelerine göre uygulama yapılarak tespiti gerektiğinin gözetilmemesi, Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması yerine infazda kuşkuya yol açacak şekilde "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa hizmette bulunma hakkından ise koşullu salıverilinceye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına" şeklinde karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.