Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2008/9110 E. 2012/4387 K. – Basit Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Basit zimmet HÜKÜM : Zincirleme biçimde basit zimmet suçundan mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 12/02/2008 gün ve 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı ve hükmolunan ceza miktarı gereğince sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi, Her ne kadar Dairemizin 02/07/2007 günlü bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna ve aynı Yasanın 55. maddesi gereğince de kazanç müsaderesine hükmolunmuş ise de; daha sonra verilen ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20/09/2011 gün ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı ve 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararlarında da açıklandığı üzere sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinin tatbik edilmemiş olmasının kazanılmış hak teşkil edeceğinin ve mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “Sanık hakkında TCK'nın 53/1,a,b,d,e bentlerindeki hakları infaz süresi sonuna kadar TCK 53/1-c bendindeki hakları şartlı tahliye süresi sonuna kadar kullanmaktan mahrumiyetine”, “TCK 53/5 maddesi gereğince cezanın infazından sonra da işlemek üzere TCK 53/1-a bendindeki hakları takdiren 3 yıl süreyle kullanmaktan mahrumiyetine” ve “Zimmet miktarı olan 2.101.733.234 TL. (Türk lirası) ın TCK 55/2 maddesi gereğince kazanç müsaderesi olarak sanıktan tahsiline” şeklindeki cümlelerin çıkartılarak, yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.