Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2008/7835 E. 2010/6864 K.

Şartlı tehdit suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2005 gün ve 2005/272 Esas, 2005/340 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesinin iade kararı ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde mahkemenin ulaştığı sonuçların, savunmanın, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtların neler olduğunun, sabit görülen fiilin ve nitelendirilmesinin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden Anayasanın 141, CMK.nun 34, 230/1-b-c ve 289/1-g maddelerine de aykırı olarak yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, Eski hükümlülüklerinden hangisinin tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi, Kabule göre de; Para cezasının ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanacağına dair 5275 sayılı Yasada bir hüküm bulunmadığı nazara alınmadan anılan Yasanın 122. maddesiyle yürürlükten kaldırılan 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesi uyarınca gecikme zammına hükmolunması, Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, adli sicil kaydı da dikkate alınarak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.