Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/7517 E. 2011/25110 K.

Zimmet suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/03/2006 gün ve 2005/478 Esas, 2006/140 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi; Sanıklardan ... müdafii Av. ...'un süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde mahkemenin ulaştığı sonuçların, savunmanın, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtların neler olduğunun, sabit görülen fiilin ve nitelendirilmesinin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden Anayasa'nın 141, CMK.nun 34, 230/1-b-c ve 289/1-g maddelerine de aykırı olarak yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması" suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi, tüm bunların gerekçelerine de yer verilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanıklar haklarında zimmet suçundan mahkümiyet kararı verilirken hem 765 sayılı Yasanın 202/1 hem de 5237 sayılı Yasanın 247/1. maddelerinin aynı anda uygulanması suretiyle hükmün karıştırılması, Kabule göre de; “5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,d,e maddesinde yazılı hakların cezanın infazı sırasında sanıkların kullanmalarından yoksun kılınmasına” şeklindeki ibarenin infazda tereddüt doğuracağının düşünülmemesi, Suçu 5237 sayılı TCK.nun 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işledikleri kabul edilen sanıklar haklarında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 08/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.