Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/2364 E. 2011/22961 K.

Zimmet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2005 gün 2004/151 Esas, 2005/173 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğnameyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında 53/5. maddenin tatbik edilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın zimmete konu ana parayı kovuşturmanın başlamasından önce 21.01.2003, 12.08.2004 tarihlerinde iade ettiği anlaşıldığından cezasından 5237 sayılı TCK.nun 248/2. maddesinin 1. cümlesi uyarınca 1/2 yerine aynı Kanunun 248/2. maddesinin son cümlesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması sonucu fazla ceza tayini, 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi, Kanun aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.