Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/1876 E. 2011/22790 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2007/1876
- Karar No
- 2011/22790
- Karar Tarihi
Zimmet suçundan sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/01/2006 gün ve 2005/43 Esas, 2006/3 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müşteki kurum vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi; Usulüne uygun şekilde başvurarak katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle sanık hakındaki hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmayan ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı zimmet suçunu işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; CMK.nun 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.06.2006 gün 2006/5-165-213 sayılı kararına göre soruşturmanın, "kanuna göre yetkili merciilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi" ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başladığı dikkate alınarak, sanığın 02.12.1999 tarihinde Cumhuriyet Savcılığına yapılan suç duyurusundan önce, 09.08.1999 ve 30.09.1999 tarihlerinde zimmetine geçirdiği parayı tamamen iade ettiği anlaşıldığından cezasından 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılması sonucu fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.