Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/11332 E. 2011/24417 K.

Basit zimmet suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; 5237 sayılı Kanun lehe kabul edilerek zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçundan mahkümiyetine dair, Trabzon Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2006 gün ve 2005/463 Esas, 2006/134 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: TCK.nun 43. maddesinin gerekçe bölümünde gösterilmiş olmasına göre hüküm kısmına da yazılması, takdiri indirim maddesinin 62 yerine 63 olarak belirtilmesi, mahallinde mahkemesince ilave edilip düzeltilmesi mümkün hatalar olarak kabul edilmiş, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2 maddelerinin uygulanması şeklindeki ibarenin infazda tereddüt uyandıracağının gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK. lehe olarak kabul edildiği halde 765 sayılı TCK.nun 40. maddesiyle mahsuba karar verilerek karma uygulama yapılması, Kanuna aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanunun 53/1-2 maddelerinin ve TCK.nun 40. maddesi" ibarelerinin çıkartılıp yerine "sanığın 5237 sayılı Kanunun 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 53/1-c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıvermeye kadar devamına" ayrıca "5237 sayılı TCK.nun 63." cümlelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.