Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2006/13189 E. 2010/4439 K.

Zimmet ve denetim görevini ihmal suretiyle zimmetin oluşumuna sebebiyet vermek suçlarından sanıklar ... ve ...'ün yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/11/2005 gün ve 2005/369 Esas, 2005/417 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'a yüklenilen denetim görevini ihmal suretiyle zimmetin oluşumuna sebebiyet vermek suçuna 765 sayılı Yasanın 203/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 31.05.2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise; Sanığa isnat edilen suça gerek 765 gerekse 5237 sayılı Yasalarda hapis cezası öngörülmesi karşısında CMK.nun 193. maddesine aykırı olarak bozma sonrası sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Kabule göre de; Lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” biçimindeki düzenleme nedeniyle, sanığın zimmeti sağlamak ve açığa çıkmasını engellemek için gerçeği yansıtmayan muhasebe evrakları olan Kasa Tediyatı Bildirim Fişlerinde hayali ödemeler ile Kasa Tahsilatı Bildirim Fişlerinde devreden kasa toplamlarını noksan göstermek suretiyle bu miktarları mal edinmesi şeklindeki eylemlerinde düzenlediği muhasebe evraklarında sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve ayrıca suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen hakkında 53/5. maddenin uygulanmaması, TCK.nun 61. maddesi hükmüne aykırı olarak, aynı Yasanın 43. maddesinin 248/2'den sonra uygulanması , 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/13-a maddesi yerine yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 17/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 107/13-a maddesi uyarınca aynen infaz ve şartla salıverme kararının geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.