Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2006/11517 E. 2010/4397 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2006/11517
- Karar No
- 2010/4397
- Karar Tarihi
Irza geçmeye teşebbüs ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2006 gün ve 2004/80 Esas, 2006/29 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 14.05.2004 günlü savcılıktaki beyanı ve mağdurun 12.05.2004 tarihli raporu karşısında eylemin tamamlanıp tamamlanmadığının tespiti açısından ilgili rapor ve dosyanın kül halinde Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek rapor alınmasından sonra oluşacak sonuca göre delillerin takdiri yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması, Sanığın, alıkoyma ve ırza geçmeye teşebbüs suçlarının işlendiği tarihte her iki suç yönüyle fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin var olup olmadığının uzman bir hekime tespit ettirilmeden, “ırza geçmeye teşebbüs” suçunun hukuki anlam, sonuç ve ayrımının farkında olduğuna ilişkin raporla yetinilerek yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi Cinsel istismar suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının paraya çevrilmesi mümkün olmadığı nazara alınmadan 5237 sayılı Yasanın 49/2, 50/1. maddelerine aykırı olarak para cezasına çevrilmesine karar verilmesi, 5237 sayılı TCK.nun lehe kabul edilerek sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca günlüğü asgari 20 TL’den paraya çevrilmesi yerine 4421, 4806 ve 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi de gözetilerek 11 TL’den paraya çevrilmek suretiyle karma uygulama yapılması, Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.