Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2024/3850 E. 2024/6838 K. – Rücuen Tazminat

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi EK KARAR TARİHİ : 12.03.2024 SAYISI : 2023/190 Esas 2024/402 Karar DAVA TARİHİ : 15.06.2020 HÜKÜM/KARAR : Kabul- Esastan Red İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. sıfatıyla) TARİH : 10.11.2022 SAYISI : 2020/183 Esas 2022/532 Karar Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 12.03.2024 tarihli ek karar ile temyize konu edilen kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre rücu davalarında talep edilebilecek miktarın ödenen miktar ile sınırlı olması gözetildiğinde, davalı aleyhine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 126.170,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalının temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya istek halinde iadesineDosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.