Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/9845 E. 2024/10747 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/9845
Karar No
2024/10747
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2022/868 Esas-2023/491 Karar Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketiyle gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp belirsiz alacak davası olarak 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 26.02.2014 tarihli dilekçeyle talebini 64.609,42 TL'ye yükseltmiş, 21.10.2020 tarihli dilekçeyle 3.912,50 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 139.995,50 TL sürekli iş göremezlik tazminatının tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur. III.BOZMA ÖNCESİ YARGILAMA SÜRECİ İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2014 tarihli kararıyla, davanın kabulüyle 64.609,42 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 25.09.2017 tarih, 2015/1736 esas, 2017/8085 karar sayılı ilamıyla karara esas alınan maluliyet raporunun davalı tarafa tebliğ edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozularak diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 25.06.2021 tarihli karar ile, davanın kısmen kabulüyle 139.995,50 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1.Mahkemenin kararı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 2. Dairemizin 21.03.2022 tarih, 2021/24129 esas, 2022/5353 karar sayılı ilamıyla; davacı vekilinin ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazları reddedilerek "...Mahkeme ilk hükmünün sadece davalı lehine bozulduğu ve bozma ilamının kapsamı; davacı tarafın, ilk hükmü temyiz etmediği ve ilk hükümdeki tazminat miktarının davacı bakımından kesinleştiği; tazminat miktarı bakımından davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınmalıdır. İlk hükmü temyiz etmeyen davacı lehine olacak biçimde, asgari ücrette gerçekleşen artışın kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle uygulanmasıyla yeniden yapılan hesap ile, tazminatın ilk hükümdeki miktarı dahi aşacak biçimde belirlenmesi, davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakları ihlal edecektir (HGK'nun 18.02.2020 tarih, 2016/21-817 Esas ve 2020/167 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir). Açıklanan nedenlerle; mahkemenin önceki hükmündeki tazminat miktarının (64.609,42 TL.) davacı taraf bakımından kesinleştiği ve bu miktar için davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınarak, önceki kararda hükmedilen tazminata karar verilmesi gerektiği...Mahkeme ilk hükmündeki tazminata avans faizi uygulanmasına ilişkin hükmün temyiz edilmemesiyle kesinleştiği ve faiz türü için davacı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınmadan, yasal faize karar verilmesinin doğru olmadığı..." gerekçesiyle bozulmuştur. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 64.609,42 TL sürekli iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kesin hükmün şartlarının oluşmadığını, asgari ücrette meydana gelen değişikliklerin esas alınarak karar verilmesinin kamu düzenine ilişkin olduğunu, maluliyet raporunun ve hesaplama metodunun hatalı olduğunu, davadan önce yapılan ödemenin hesaplanan tazminattan güncelleme yapılmadan indirilmesi gerektiğini, davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun ve hesaplamanın hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. B. Gerekçe 1.Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2.Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp toplam 64.609,42 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece bozma ilamından önce talebin kabulü ile 64.609,42 TL'nin tahsiline karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine karar, dairece davalı yararına bozulmuştur. Bozma ilamına uyulmasından sonra yapılan yargılamada yeni bir tazminat raporu alınmış, yeni alınan tazminat raporunda belirlenen tazminat miktarı yönünden davacı vekilince 21.10.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebi sürekli iş göremezlik yönünden 139.995,50 TL'ye, geçici iş göremezlik yönünden 3.192,50 TL'ye yükseltilmiştir, mahkemece; davanın kısmen kabulüyle 139.192,50 TL sürekli iş göremezlik tazminatına karar verilmiş, hükmün taraflarca temyizi üzerine Dairece; mahkemenin ilk hükmünün davacı tarafça temyiz edilmeyerek taraflar yönünden kesinleştiği, temyiz edilmeyen ilk hükümdeki miktara karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüyle kesinleşen ilk hükümdeki tazminat miktarı olan 64.609,42 TL'ye hükmedilmiş, vekalet ücreti takdir edilirken ise hatalı olarak ıslah dilekçesinde talep edilen miktar yönünden davacı aleyhine/davalı yararına vekalet ücretine karar verilmiştir. Anılan karar, vekalet ücreti yönünden usul ve yasaya aykırıdır. Mahkemenin ilk hükmü davacı yönünden kesinleşmiş olup kesinleşen miktarın artırılmasına yönelik olarak ıslah dilekçesi verilemez. Buna göre hukuken geçerliliği bulunmayan 21.10.2020 tarihli ıslah dilekçesinde belirtilen miktarlar üzerinden davacı aleyhine/davalı yararına vekalet ücreti takdiri doğru değil bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR 1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün 5 numaralı bendinin (5-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirmiş bulunduğundan AAÜT uyarınca belirlenen ( kabul ve red oranına göre) 10.337,51 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, (AAÜT'nin 13/3 maddesi uyarınca, maddi tazminat istemli davalarda davalı lehine hükmedilecek ücretin davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemeyeceğinden)) tümden hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/9845, K. 2024/10747, T. 07.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2023-9845-e-2024-10747-k-6703a2e223d4