Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/9047 E. 2024/2729 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/16 E., 2020/125 K. DAVALILAR : 1- ... Ekmek ve Unlu Mamülleri San. Ti.c Ltd. Şti. vekili Avukat ... 2- .... vekili Avukat ... DAVA TARİHİ : 21.05.2012 HÜKÜM/KARAR : Red Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.09.2004 tarihinde dava dışı sürücü...'nın sevk ve idaresindeki aracın, dava dışı sürücü ...'in sevk ve idaresindeki araca çarparak kaza yapması nedeniyle araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, yaralanan davacıda kalıcı maluliyet meydana geldiğini, trafik kazasında yaralanarak kalıcı maluliyeti oluşan davacı için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kalıcı maluliyet tazminatı yönünden 5.000,00 TL maddi tazminatın davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren, diğer davalı ... Ekmek ve Unlu Mamülleri San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Ekmek ve Unlu Mamülleri San. ve Tic. Ltd. Şti'den tahsilini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı .... vekili cevap dilekçesinde; olay tarihindeki uzamış ceza zamanaşımı süresi olan 5 yıllık sürenin geçtiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, kabul anlamına gelmemek üzere şartları varsa hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi yapılmasını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... Ekmek ve Unlu Mamulleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili cevap dilekçesi ile; kaza tarihinin 16.09.2004 olduğunu, tazminat davasının zamanaşımına uğradığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2012/488 Esas 2015/143 Karar sayılı kararıyla; davacının meydana gelen kazada yaralanarak malul kaldığı, davalıların meydana gelen zarardan işleten ve sigortacı olarak sorumluluğunun bulunduğu gerekçeleri ile davacının maddi zarara ilişkin talebinin tam kabulü ile 39.666,13 TL'nin davalı .... yönünden dava tarihinden, ... Ekmek ve Unlu Mamülleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi yönünden kaza tarihi olan 16.09.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine (sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere sorumluluğuna), davacının davalı ... Ekmek ve Unlu Mamüller Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine karşı açmış olduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 25.09.2018 tarihli ve 2015/9413 Esas, 2018/8172 Karar sayılı ilamıyla; "1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Dava, trafik kazası sebebi ile oluşan cismani zarara dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Somut olayda; davaya konu trafik kazası 16.09.2004 tarihinde gerçekleşmiştir.2918 sayılı KTK.nın 109/1 inci maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar." denilmektedir. Aynı Kanunun 109/2 nci maddesinde ise, "Dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda, davacıdan başka bir kişinin daha hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda ceza zamanaşımı süresi, olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK'nın 459/2 ve 102/4 maddelerine göre beş yıldır. Davacılar tarafından 29.05.2012 tarihinde dava açılmış olup, davalılar vekilleri tarafından süresinde verilen cevap dilekçeleri ile zamanaşımı def'i ileri sürülmüştür. Davanın açıldığı tarih itibarı ile beş yıllık (ceza) zamanaşımı süresinin dolmuş olmasına göre, dava zamanaşımına uğramış olmaktadır. O halde mahkemece davalıların zamanaşımı def'inin kabulü ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir." denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş; bu kez davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 25.12.2019 tarihli ve 2018/5901 Esas, 2019/12529 Karar sayılı ilamıyla karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamına uyularak, olay tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 459 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 102 inci maddesinin 4 üncü fıkrasına göre zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu, davanın 29.05.2012 günü açıldığı, davalılar vekilleri tarafından süresinde verilen cevap dilekçeleri ile zamanaşımı defi ileri sürüldüğü, 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeni ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eldeki davanın kaza tarihinden sonra 10 yıl içerisinde açıldığını, davacının maluliyetinin yargılama sırasında alınan rapor ile belirlendiğini, mahkemece zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalıların işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı 16.09.2004 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 109 uncu maddeleri. 3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.