Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/2810 E. 2023/5795 K. – Kurum Zararı

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/217 E., 2021/428 K. HÜKÜM/KARAR : Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/138 E., 2019/568 K. Taraflar arasındaki kurum zararı nedeniyle alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkili Üniversitenin Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığının 2007 yılı et ve tavuk ürünleri alımı işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen raporda, ihale kapsamında olmayan konukevine de irsaliye karşılığında usulsüz ve yersiz olarak et, tavuk ürünleri, sebze, meyve ve çeşitli gıda ürünlerinin gönderildiğini, konukevinin de Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığının düzenlediği etkinlik, davet ve organizasyonların yemek, içecek ve konaklama hizmetlerini bedelsiz olarak karşıladığı ve bir kısım giderlerini de ödediğini, bu hizmet ve teslimlerin gider kaydına konu edildiğini, davalıların yol açtıkları kamu zararı nedeniyle yazı ile borcun ödenmesinin istendiğini, davalılarca herhangi bir ödemede bulunulmadığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2006 yılı için 73.935,07 TL ve 2008 yılı için 28.796,20 TL olmak üzere toplam 102.731,27 TL'nin gerçekleşen her zarar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı ... cevap dilekçesinde; 2008 yılında Mal Alımları Komisyonunda idare tarafından başkan olarak görevlendirildiğini, kendisine ihaleye çıkarılan mallarla ilgili idare tarafından fiziki ve teknik şartname verilmediğini, Taşınır Mal Yönetmeliği uyarınca depodaki malların korunması, kontrolü ve muhafazası ile kullanımının harcama yetkilisine bağlı çalışan taşınır kayıt kontrol yetkilisinin sorumluluğunda olduğunu, malzemenin nasıl ve ne miktarda ihaleye çıktığı, ödendiği, harcanmasının gerçekleştirme ve harcama yetkilisinin sorumluluğu altında olup Sayıştay incelemesi sonucunda da tarafına bu konu ile ilgili herhangi bir sorgu tebliğ edilmediğini, Konukevi Müdürlüğünün sosyal tesis statüsünde olup Üniversiteye bağlı Sağlık Kültür ve Daire Başkanlığına bağlı olan bir müdürlük olduğunu, iddia edilen zararın öncelikle Konukevi Müdürlüğünden talep edilmesi gerektiğini, Konukevi Müdürlüğüne herhangi bir mal göndermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. 2. Davalı ... cevap dilekçesinde; zamanaşımının dolduğunu, davaya konu kamu zararına ilişkin hesap yargılamasının Sayıştay tarafından karara bağlandığını, hangi görevinden kaynaklanan hangi eylem ve işlemleri, ne kadar kamu zararı meydana getirdiğinin gösterilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. 3. Davalı ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; mükerrer dava açıldığını, her iki birimin de organik olarak üniversiteye bağlı olduğunu, zamanaşımının dolduğunu, müvekkillerinin hangi tarihte hangi görevlerinden kaynaklanan hangi eylem ve işlemleriyle, ne kadar kamu zararına sebebiyet verdiklerinin belirtilmediğini, bu haliyle savunma haklarının kısıtlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur. 4. Davalı ... cevap dilekçesinde; aşçı olarak görev yaptığını, 2006-2008 yıllarında mal alımları muayene ve kabul komisyonlarında görevlendirildiğini, ihaleye çıkılan mallarla ilgili olarak tarafına fiziki ve teknik şartnameler tebliğ edilmediğini, ihtiyaç duyulan gıda malzemelerinin ambar memurluğundan talep ederek yemek servisine sunduğunu, Mal Alımı Muayene ve Kabul Komisyonunun kabullerinden sonraki işlemlerin Mal ve Malzemelerin Korunması, Muhafazası ve Sevk İşlemleri Komisyonunun yetkisi dışında olduğunu, malzemeleri nasıl ve ne miktarda ihaleye çıktığı, ödendiği, harcanmasının gerçekleştirme ve harcama yetkilisinin sorumluluğunda olup Muayene ve Kabul Komisyonunun bilgisi ve yetkisi dışında olduğunu, Konukevinin Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı bünyesinde faaliyetlerini sürdürdüğünü, iddia edilen mal ve malzemenin yetki ve sorumluluğu dışında olduğunu, Konukevi Müdürlüğüne kendisi tarafından gönderilmediği belirterek davanın reddini savunmuştur. 5. Davalı ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımınıın dolduğunu, sorumluluktan bahsedebilmek için sebebi ve miktarının net olarak belirlenmesi gerektiğini, müvekkillerinin satın alma ve ihale komisyonları ile ilgisi bulunmadığını, davanın mükerrer açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. 6. Davalı ..., ..., ... ve ...; davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu zararın varsayıma dayalı olduğu, iddia olunan zarar ile davalılar arasında illiyet bağı kurulamadığı, Sayıştay Temyiz Kurulunun 28.06.2011 tarihli kararıyla davalılar hakkında verilen tazminat hükmünün kaldırıldığı, bir yemekhaneye giren malzeme ile ondan elde edilecek porsiyon hesabının ölçü alınarak, zarar oluştuğunu söyleyebilmek için pişirilen yemeklerin tamamının tüketilip tüketilmediği, ne kadarının çöpe döküldüğü buna dair tutanaklar ile adisyon fişlerinin karşılaştırılıp karşılaştırılmadığı belirlenmeden daha fazla kâr edilmesi gerektiği varsayımından hareketle zarar tazminine hükmedilmesinin mümkün olamayacağı, davalı ... dışındakilerin beraatine karar verildiği, adı geçene ceza verilen eylemin ise dava konusuyla ilgili olmayıp Fatih Kaya'ya kredi temini amacıyla gerçekleştirilen sahtecilik ve dolandırıcılık eylemlerine ilişkin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu belirtmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamu zararının oluşmasında davalılara atfedilecek bir kusur bulunmadığı, ceza yargılamasında dava konusu olayla ilgili olarak davalılar hakkında beraat kararı verildiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik incelemeye dayalı olarak verildiğini, davanın kabulü gerektiğini belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalılar tarafından davacı Üniversitenin ihale kapsamında olmayan Konukevine usulsüz ve yersiz olarak gıda ürünleri gönderilmesi sonucu oluşan kurum zararın tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalılara atfedilecek herhangi bir kusur bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.