Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/6920 E. 2025/10808 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1710 E., 2022/61 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2012/407 Esas 2017/401 Karar Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre; davacı tarafından dava dilekçesiyle davalının zimmetine geçirdiği tespit edilen 122.967,63TL'nin tahsilinin talep edildiği, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 119.468,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, karara karşı sadece davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu, bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın 122.967,63 TL açısından kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır. Yerel mahkemence verilen karara karşı istinaf isteminde bulunmayan davalı aleyhine Bölge Adliye Mahkemesinde hükmedilen 122.967,63 TL ile İlk Derece Mahkemesince hükmedilen 119.468,00 TL arasındaki tutarın 3.499,00 TL olduğu anlaşılmış olup, temyize konu edilen toplam miktar olan 3.499,00 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.