Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/12987 E. 2025/8204 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2022/12987
- Karar No
- 2025/8204
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/916 E., 2022/1496 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 18.06.2019 tarihinde davalı şirketin zorunlu mali sorumluluk sigortacısı, diğer davalının ise sürücüsü olduğu aracın yaptığı kaza sırasında, dava dışı araçta yolcu olan müvekkili ...'nın yaralandığını, sürekli ve geçici iş göremezliğe uğradığını, ayrıca bakıcı ve tedavi gideri talebinde bulunduğunu açıklayarak 500,00 TL maddi tazminatın, olay nedeniyle uğradıkları manevi zarar nedeniyle de davacı ... için 25.000,00 TL, davacı anne ... için ise 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile müvekkillerine ödenmesini talep ve dava etmiş, maddi tazminat talebini 275.578,76 TL olarak ıslah etmiştir. II. CEVAP Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde, usule uygun başvuru yapılmadığını, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, kusura ilişkin tespit yapılması gerektiğini, kaza tarihinde 18 yaşından küçük olan davacı ...'nın geçici iş göremezlik tazminatı talep edemeyeceğini, bakıcı ve tedavi giderinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacı ...'ın geçici iş göremezlik talebinin reddine, 2.500,00 TL tedavi gideri, 2.558,40 TL bakıcı gideri, 209.991,23 TL sürekli maluliyetinden kaynaklı tazminat olmak üzere toplam 215.049,63 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 18.000,00 TL, davacı ... için ise 8.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile geçici iş göremezlik tazminatı talebinin kabulü ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; hesap yönteminin hatalı olduğunu, manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir. Davalı ...Ş. vekili temyiz dilekçesinde; usule uygun başvuru yapılmadığını, geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı ve tedavi giderinden sorumlu olmadıklarını belirterek kararı temyiz etmiştir. B. Gerekçe 1. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, mahkemece davacı ... için 8.000,00 TL manevi tazminat hüküm altına alınmış olup davacı ve davalı ... tarafından temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır. 2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına göre davalı ...Ş. vekilinin tüm, davacı ... vekilinin aşağıda yer alan bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir. Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ZMSS Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir. Somut olayda; davacının hak kazanabileceği tazminatın hesaplanması için İlk Derece Mahkemesi tarafından aldırılan aktüer raporunda; PMF 1931 Yaşam Tablosu’na göre ve progresif rant uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı ve bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı ... yönünden talep edilen maddi tazminat hesabı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin ve davalı ...Ş. vekilinin davacı ...'a yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekili ve davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 3. Değerlendirme bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin (4) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 4. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacılar ve davalıya iadesine, Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.