Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/12643 E. 2023/990 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/12643
Karar No
2023/990
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/72 Esas 2022/143 Karar HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ferdi kaza sigortasına dayalı maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkilinin 22.01.2012 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında yaralandığını ve maluliyetinin oluştuğunu, davalı ile müvekkili arasında düzenlenen “Ferdi Kaza Sigortası” poliçesinde maluliyet yönünden 50.000,00 TL teminat belirlendiğini belirterek, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah ile talebini 16.500,00 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesi gereğince başvuru şartının yerine getirilmediğini, sorumluluklarının olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 2019/306 Esas 2020/183 sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 23.500,00 TL maddi tazminatın 16.500,00 TL' sinin dava tarihinden, 7.000,00 TL 'sinin ıslah tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 12.01.2022 tarihli 2021/16391 Esas 20122/254 sayılı kararı ile "...Eldeki davanın, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi dava olarak açıldığı, davacının bozma öncesi 1 inci ıslah dilekçesi ile talebini 16.500,00 TL' ye çıkardığı; mahkemece, 16.500,00 TL yönünden davanın kabulüne karar verildiği, bu kararı sadece davalının temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 06.03.2019 tarihli 2016/7667 esas ve 2019/2565 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulduğu, ilk kararın davacı tarafından temyiz edilmeyerek davalı yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu; bozma sonrası alınan heyet raporu uyarınca 2 nci kez ıslah dilekçesi verilerek talebin 23.500,00 TL’ye çıkarıldığı ve mahkemece, 2 nci ıslah dilekçesi kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmış; mahkemece, davacı tarafından ikinci kez ıslah yoluna başvurulamayacağı ve ayrıca 14.10.2015 tarihli ilk karar davacı tarafından temyiz edilmeyerek davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." şeklinde gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...20.10.2020 tarihli bilirkişi raporunun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, bozma ilamına uygun olarak davacının birinci ıslah dilekçesindeki talebi ve davalının usuli kazanılmış hakkı dikkate alınarak karar verilmesi gerektiği" şeklinde gerekçe ile davanın kabulü ile 16.500,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline, kısmi ödeme miktarı olan 11.500,00 TL'nin dava tarihinden kısmi ödeme tarihine kadar işleyecek yasal faizinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesi gereğince başvuru şartının yerine getirilmediğini, 24.04.2014 tarihli maluliyet raporuna göre davacı tarafa %23 maluliyet karşılığında 11.500,00 TL ödeme yapıldığını, başka sorumluluklarının bulunmadığını, maluliyet oranlarına ilişkin mahkemece alınan hesap raporunun hatalı olduğunu, dava açılmasına sebep olmadıkları için yargılama giderleri vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını belirtmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 22.01.2012 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı ile davalı sigorta arasında düzenlenen “Ferdi Kaza Sigortası” poliçesine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/12643, K. 2023/990, T. 25.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2022-12643-e-2023-990-k-b66bb5ca254b