Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/12383 E. 2025/8096 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/12383
Karar No
2025/8096
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/73 E., 2022/1487 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 26.10.2017 tarihinde davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın karşıdan karşıya geçmekte olan davacıya çarpması sonucu davacının yaralandığını, davalıya başvurmalarına rağmen ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 3.650,00 TL sürekli iş göremezlik ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının 12.03.2018 başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından davadan önce eksik belge ile başvuru yapıldığından davanın usulden reddi gerektiğini, davalı şirketin sorumluluğunun sigortalının kusur oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, kazada sigortalı araç sürücüsünün kusursuz, davacının asli ve tam kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ATK Trafik İhtisas Dairesi'nce tanzim edilen 06.11.2018 tarihli raporda ve yine Mahkemece üçlü heyetten alınan kusur raporlarında davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kusursuz, davacı yayanın %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf kanun yolu başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Ceza Mahkemesi sonucunun beklenilmesi gerektiğini ve kusur raporlarının hatalı olduğunu belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalıya trafik sigortalı aracın yaya olan davacıya çarpması nedeniyle talep edilen sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/12383, K. 2025/8096, T. 20.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2022-12383-e-2025-8096-k-c7e6d0db9dcb