Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/20600 E. 2022/16657 K. – Maddi Tazminat

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: K A R A R 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Davacı vekilinin dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 112.155,57 TL kamu zararının davalıdan tahsilini talep ettiği, ıslah dilekçesi ile talebini 156.713,43 TL’ye yükselttiği, İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile, 108.477,65 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulüne 97.629,88 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır. Şu durumda reddolunan ve davacı vekili tarafından temyize konu edilen 59.083,55 TL’nin yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.