Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/18654 E. 2021/9695 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Davacı ... ve arkadaşı vekili Av. ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 20/05/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/03/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R Hükmüne uyulan 17. Hukuk Dairesinin 08/05/2018 gün 2015/6469 Esas 2018/4738 Karar sayılı ilamında olayda destek ... ile davacı annesi ...'nin aynı evde ikamet ettikleri de tanık beyanları ile sabit olduğu, bu durumda mahkemece, davacı anne yönünden dava dilekçesinde talep edilmiş olan maddi zarar kalemleri yönünden, deliller toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, yine davacı ...'nin oğlu ve diğer davacı ...'in kardeşi olan ... vefat etmiş olup davacılar ile vefat eden arasındaki ana-oğul ve abi-kardeş ilişkisi gözetildiğinde, davacıların ...'un vefatından ötürü üzüntü duymadıklarını ve söz konusu ölüm olayından manevi olarak etkilenmemiş olduklarını kabul etmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu durumda mahkemece davacılar için hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminatlara hükmedilmesi gerektiği hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı ... yönünden davanın kabulü ile 38.847,23 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 560,00 TL cenaze gideri olmak üzere toplam 39.407,23 TL alacağın sigorta yönünden dava tarihinden itibaren, diğer davalılar yönünden olay tarihi olan 04/04/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle beraber davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ... için 15.000,00 TL manevi, davacı kardeş ... için 14.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 04/04/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle beraber davalılar ... ve ... Gıda Ltd. Şti.’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... Gıda ve İht. Mad. İhr. ve İthalat Amb. Mim. İnş. Tic. Ltd. Şti ile ... Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi manevi tazminat istemine ilişkindir. a-Davacılar vekili, 04/04/2006 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazası neticesinde davacıların desteği sürücü ...'un vefat ettiğini belirterek maddi manevi tazminat isteminde bulunmuş, Davalılar vekili, ıslaha karşı zamanaşımı def’inde bulunarak davanın reddini savunmuştur. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 109. maddesinin birinci fıkrasında; “Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrar.” Ve aynı maddenin ikinci fıkrasında; “Dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve ceza kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş bulunursa, bu süre, maddi tazminat talepleri için de geçerlidir.” şeklinde düzenlemeler yer almaktadır. Dosya içeriğinden, davalılar vekilinin zamanaşımı def’inde bulunmasına karşın, mahkemece bu konunun değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Zamanaşımı def’i, bir hakkın ileri sürülebilmesine engel olgulardandır. Şu halde, mahkemece öncelikle davalılar vekillerinin zamanaşımı def’i yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. b-Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, ölenin yakınlarının, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/2. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53/3.) maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesine (818 sayılı BK 44) göre zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. Somut olayda, davacının desteği motosiklet sürücüsü ...’un kask takmadığı ve ölü muayene tutanağında beyin hasarına ilişkin tespitlere yer verilmekle trafik kazasına bağlı kafa travması olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesi (818 sayılı BK 44) gereğince desteğin müterafik kusuru nedeniyle tazminattan %20 oranında indirim yapılması gerekirken bu oranda indirim yapılmaksızın karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2/a ve b) numaralı bentlerde belirtilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.