Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2020/2943 E. 2022/11389 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi K A R A R 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. İlk Derece Mahkemesince, davacının davasının kısmen kabulü ile 4.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, istinaf mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır. Davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davalı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04.10.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.